Nie ma szczegółowych przepisów odnoszących się do problematyki przyznawania dodatków mieszkaniowych obywatelom innych państw niż Rzeczpospolita Polska. Tym samym, zastosowanie znajdą ogólne regulacje wynikające z przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Przepisy te natomiast w żaden sposób nie zawężają uprawnienia do dodatku mieszkaniowego w kontekście narodowości (obywatelstwa) wnioskodawcy. Tym samym, w przypadku, gdy obcokrajowiec spełnia wymogi określone w art. 2 ustawy z 21.06.2001 r. o dodatkach mieszkaniowych – dalej u.d.m., to jest on uprawniony do ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Ww. artykuł stanowi, iż dodatek mieszkaniowy, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 3 i 4 u.d.m., przysługuje:
1) najemcom albo podnajemcom lokali mieszkalnych, zamieszkującym w tych lokalach;
2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego;
3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych;
4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem;
5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo najem socjalny lokalu.
- Dodatek mieszkaniowy:
1) przysługuje w związku z zamieszkiwaniem w jednym lokalu mieszkalnym albo zajmowaniem jednego lokalu mieszkalnego;
2) może przysługiwać na podstawie więcej niż jednego tytułu prawnego spośród określonych w ust. 1.
- Dodatek mieszkaniowy nie przysługuje osobom przebywającym w:
1) domu pomocy społecznej,
2) młodzieżowym ośrodku wychowawczym,
3) schronisku dla nieletnich,
4) zakładzie poprawczym,
5) zakładzie karnym,
6) szkole, w tym w szkole wojskowej
– jeżeli instytucje te zapewniają nieodpłatnie pełne całodobowe utrzymanie.
Co do natomiast samej procedury ubiegania się o ten dodatek i źródła jego finansowania w odniesieniu do wniosku obywateli innych państw, to należy podkreślić, że są one analogiczne, jak gdyby wniosek złożył obywatel Polski. Innymi słowy, brak jest konieczności wymagania innych dodatkowych dokumentów od obcokrajowca w porównaniu z wymogami stawianymi obywatelowi Polski, jak również brak jest potrzeby, aby rada gminy podejmowała jakąkolwiek uchwałę, mocą której możliwe byłoby przyznawanie dodatków mieszkaniowych obcokrajowcom.